Je bent je ingevulde velden bij deze pagina aan het verwijderen. Ben je zeker dat je dit wilt doen?
You are erasing your filled-in fields on this page. Are you sure that is what you want?
Nieuwe Versie BeschikbaarNew Version Available
Er is een update van deze pagina. Als je update naar de meest recente versie, verlies je mogelijk je huidige antwoorden voor deze pagina. Hoe wil je verdergaan ?
There is an updated version of this page. If you update to the most recent version, then your current progress on this page will be erased. Regardless, your record of completion will remain. How would you like to proceed?
Deze open-source cursus is in ontwikkeling. De aanbevelingen van leerlingen om
dit materiaal te verbeteren zijn erg welkom via info@wiskunde.opmaat.org Dit kan gaan over:
Een voorbeeld dat onduidelijk is.
Onnauwkeurigheden, schrijffouten, ...
Een tussenstap die beter uitgelegd moet worden.
Een uitleg die je op youtube, wikipedia of aan de kersttafel gevonden hebt
die ophelderend was.
...
Algemeen zal een kracht gedurende de verplaatsing niet constant blijven. Ze zal met
andere woorden o.a. afhankelijk zijn van de plaats waar het lichaam zich bevindt. We
kunnen die afhankelijkheid beschrijven met behulp van een functie, de (grootte van
de) kracht als functie van de plaats:
\begin{eqnarray*} F&=&F(x) \end{eqnarray*}
Eenvoudigheidshalve beperken we ons hier tot bewegingen op een rechte. Bewegingen
in meerdere dimensies vereisen een uitgebreidere integraaltheorie dan hetgeen we nu
kennen.
We geven een opbouw om tot een definitie van arbeid te komen in het geval dat de
kracht dus niet constant is. Ze vertoont gelijkenissen met de opbouw van de integraal.
Figuur 1: Opbouw arbeid bij een niet-constante kracht
Verdeel de verplaatsing \(x_b-x_a\) in heel veel hele kleine stukjes \(\Delta x\) bijvoorbeeld als volgt:
Hoe kleiner \(\Delta x\) is, hoe minder de kracht binnen deze stukjes varieert en hoe meer dus \(F(x_k)\)
de kracht weergeeft die aanwezig is bij de verplaatsing van \(x_{k}\) naar \(x_{k+1}\). Het kleine stukje
arbeid \(\Delta W_k=F(x_k)\Delta x\) zouden we kunnen beschouwen als een benadering van de geleverde arbeid
gedurende deze kleine verplaatsing. De arbeid geleverd bij de gehele verplaatsing zou
dan overeen kunnen komen met de som van alle stukjes geleverde arbeid. Hoe kleiner
we \(\Delta x\) nemen hoe meer die som overeenkomt met wat de totale arbeid zou moeten zijn,
vandaar dat in de limiet van \(\Delta x\) gaande naar nul, we de geleverde arbeid zouden
kunnen vinden. Deze limiet komt overeen met het nemen van een integraal:
Dit moet de volgende algemene definitie van arbeid legitimeren.
(Mechanische arbeid) De mechanische arbeid \(W\), geleverd door een kracht \(\vec {F}(x)\)
gedurende de verplaatsing op een rechte van \(x_a\) tot \(x_b\) wordt gedefinieerd als
waarbij \(F_x(x)\) de getalcomponent van \(\vec {F}(x)\) is volgens de bewegingsrichting.
Opmerkingen:
Indien de kracht als functie van de plaats expliciet gekend is, kan de integraal
verder bepaald worden.
De twee vorige definities zijn speciale gevallen van
deze definitie. Inderdaad bekomen we de formule (def_arbeid_cste_kracht) indien de kracht een
constante is. De kracht schuift voor het integraalteken en de integraal zelf
wordt de verplaatsing. (Ga dit na!)
Arbeid kan negatief zijn. Dit is
o.a. het geval wanneer kracht en verplaatsing een tegengestelde zin hebben.
Een eenvoudig maar duidelijk voorbeeld van een kracht die afhankelijk is van de
plaats is de kracht door een veer uitgeoefend. Voor niet te grote uitwijkingen wordt
deze gegeven door de wet van Hooke:
\begin{eqnarray*} F(x)=-kx \end{eqnarray*}
Hierin is \(k\) de veerconstante en \(x\) de verlenging van de veer t.o.v. zijn evenwichtspositie (Uit het vierde jaar ken je deze uitdrukking onder de vorm \(F=k\Delta l\).) . Het minteken
komt van het feit dat de kracht steeds tegengesteld is aan de uitwijking. Het is een
terugroepkracht. Bij het samendrukken van de veer bijvoorbeeld is \(x<0\) zodat de kracht
positief en dus tegengesteld aan de uitwijking is.
We willen de arbeid berekenen door de veerkracht geleverd op een massa bij de
verplaatsing van een verlenging \(x_a\) naar een verlenging \(x_b\). Volgens de definitie wordt dit: